Overstapper

Gökhan Ceylan

Wat deed je eerst en wat doe je nu?

Ik ben afgestudeerd aan de filmacademie. Na het behalen van mijn Bachelor of Arts wilde ik graag als sound designer aan de slag, dit is geluidsontwerp voor film. Helaas bleek het moeilijk om in deze rol een baan te vinden, dus ben ik in plaats van in de studio gaan werken op een filmset. De filmwereld is over het algemeen een ZZP wereld en dat bracht onrust met zich mee. De lange en pittige dagen gaven mij op den duur geen voldoening meer en daarnaast geloofde ik steeds minder in mijn kansen om nog als sound designer binnen de filmwereld aan de slag te kunnen. Dat was lastig, ik had immers 4 jaar gestudeerd om te werken in deze sector en liep nu vast, op zowel persoonlijk als professioneel vlak. Ik had behoefte aan rust en regelmaat in mijn leven om vanuit daar opnieuw mijn plek te vinden op de arbeidsmarkt. Ik vond een baan als hoofdconducteur bij de NS, dat doe ik nog steeds en bevalt me tot nog toe goed. Vanuit deze rol ben ik een nieuwe zoektocht gestart naar een baan waarin ik weer al mijn energie, nieuwsgierigheid en ambitie in kwijt kan. Zo ben ik via een loopbaantraject intern bij NS, bij de bootcamp van de Buitenboordmotor terechtgekomen. Die heb ik net afgerond. Ik ben echt een innerlijke reis aangegaan, maar één waar ik sterk uit ben gekomen en heb geleerd om van mijn eigen kracht uit te gaan.

“Ik heb geleerd kwetsbaar te mogen zijn, want je laat de beste versie van jezelf zien als je jezelf durft te zijn.”

Waar ben je goed in en komt dat ook tot zijn recht in je werk?

Ik kan goed luisteren en merk dat deze kwaliteit voor een bepaalde verbinding zorgt, die ik belangrijk vind in het leven. Deze eigenschap motiveert me nu om in de richting van maatschappelijk werk te gaan, dat is tijdens de hele bootcamp zo gebleken. In mijn verleden heb ik veel gezien en meegemaakt, en ik begrijp hoe moeilijk het is voor mensen om je draai te vinden in de maatschappij. Ik zou graag mensen willen stimuleren om van hun eigen kracht uit te gaan en te laten zien dat er ook een mooie kant is in de samenleving. Als je vaak wordt afgewezen doet dat veel met een mens. Ik wil echt werken met jonge mensen voor wie het niet altijd makkelijk is hun weg te vinden richting de arbeidsmarkt, ze stimuleren en laten zien dat ze veel meer kunnen dan ze denken. Ik herken mezelf ook in deze jongeren, en denk dat ik veel voor hen kan betekenen.

In mijn werk bij NS komt wat ik geleerd heb in de bootcamp al goed tot zijn recht. Soms lijkt er een dreigende situatie te ontstaan met passagiers in de trein, maar door een gesprek aan te gaan en te luisteren, keert de rust terug. Het lijkt tegenwoordig alsof we steeds meer geïsoleerd zijn geraakt in een individualistische samenleving waarbij er weinig aandacht is voor de mens. Dit kan zoiets simpels zijn als iemand voor wie je even de deur openhoudt, of iemand die je goedemorgen wenst. De kleine dingen vormen uiteindelijke het grote plaatje. Bewuste aandacht voor mensen, en niet alleen maar op de regels letten; de verbinding die dan ontstaat geeft mij energie en is volgens mij ook belangrijk voor de arbeidsmarkt in het algemeen. Wanneer je echt luistert naar mensen, dan ontstaan er mooie dingen. Ik ben gegroeid door de persoonlijke aandacht die ik heb gekregen in de bootcamp.

Göhkan, wat was een moment in de bootcamp dat je dacht, dit helpt mij echt verder in mijn ontwikkeling?

Aan het begin dacht ik dat de bootcamp met name technisch zou zijn, ik had me voorbereid op een traject waar je op een strategische manier aan je persoonlijke visie en missie zou werken. Maar het was anders dan ik me had voorgesteld, deze spanning werd snel weggenomen. Door de aandacht en liefde die er was, kon ik echt mezelf zijn en verdween het gevoel mezelf steeds te moeten bewijzen. Dat was ook confronterend; omdat ik dat zelf nooit geleerd had, was het een uitdaging echt op mezelf te vertrouwen. Ik heb echt moeten leren om me kwetsbaar op te stellen. Met name de sollicitatietraining was moeilijk. Als ik nu kijk hoe ik me vroeger voorbereidde op een sollicitatie – waarbij ik een verhaal voor mezelf bedacht waarvan ik dacht dat de nieuwe werkgever dat wilde horen – dan heb ik nu geleerd dat het heel anders kan. Dat je zelfs meer kansen voor jezelf creëert, als je jezelf bent. Ik heb me leren overgeven.

‘’In mijn dagelijkse werk wil ik alles eruit halen wat erin zit en daarbij al mijn kwaliteiten die ik heb benutten.”’’

Wat valt jou met name op in de arbeidsmarkt?

Ik mis de menselijke maat nog wel eens. Het leven draait niet alleen om dat ene papiertje. De bootcamp maakt duidelijk dat je veel meer in je hebt en mensen zouden meer moeten kijken naar die kracht en kwaliteiten. En ik neem het instanties niet kwalijk, maar met wat meer aandacht zou er veel kunnen veranderen. Door de omgeving waar je vandaan komt, is het niet voor iedereen in Nederland altijd gemakkelijk om je weg te vinden in de arbeidsmarkt. Soms verlies je je potentie of vertrouwen als je niet door je omgeving wordt gestimuleerd. Ook zelf heb ik wel eens het gevoel gehad met 2-0 achter te staan op het moment dat ik wilde beginnen met werken. Gelukkig heb ik dat weten om te draaien; ik ben op de goede weg, heb een netwerk opgebouwd, maar dat was echt anders als scholier. Als je jong bent, heb je vaak niet in de gaten wat je allemaal in je hebt. Van mijn ouders en vrienden kreeg ik niet de steun die je nodig hebt om je toekomst te verkennen, het enige wat telde, was gewoon een baan te hebben.

Als je kijkt naar wie je nu bent, heb je dan het idee dat je je jeugddroom hebt laten uitkomen?

Mijn jeugddroom was het maken van filmmuziek, dat is nog steeds een droom. Het is niet meer mijn dagelijks werk, maar in mijn vrije tijd speel ik nog steeds gitaar. Die verdeling is prima zo. Nu vind ik het belangrijk dat mensen meer de verbinding met elkaar aangaan, bijvoorbeeld die verbinding tussen mensen uit kansarme buurten te realiseren, met diegenen die het wel lukt om zijn of haar weg te vinden op de arbeidsmarkt.

Ik vind authenticiteit heel belangrijk. Jezelf kunnen zijn, ongeacht je afkomst, of je seksuele voorkeur, dat is een kracht. Als je jezelf bent, hoef je je niet voor te doen iemand anders te zijn. Zo heb ik tijdens de bootcamp geleerd dat ik mezelf best kwetsbaar mag opstellen en authentiek mag zijn. Ik mag zeggen waar ik vandaan kom en waar ik tegenaan ben gelopen en wat ik daarvan heb geleerd. Ik ben niet de enige die wel eens ergens tegenaan loopt of tegenaan gelopen is.

“Ik vind het heel belangrijk dat mensen elkaar met respect benaderen, zonder vooroordelen. Er wordt tegenwoordig weinig écht met elkaar gesproken.”

Hoe zie je de toekomst?

Ik heb geleerd hoe belangrijk het is te blijven groeien en je ontwikkelen en dat wil ik blijven doen. Ik hoop de stap naar social work echt te kunnen maken en in de toekomst te kunnen instromen in een leer/werk traject in deze sector. Voor nu blijf ik kijken waar mijn kansen liggen. Het is nog onzeker, maar ik ben positief ingesteld. Het is immers een groeisector, dus ik heb er vertrouwen in dat er een ingang gaat komen en ben gemotiveerd uiteindelijk de overstap te kunnen maken.

Wat zou je anderen willen meegeven wanneer zij zelf nadenken over een overstap?

Als je begint met de bootcamp staan er voor je gevoel 20 vreemde mensen om je heen. Maar eigenlijk heb je juist veel meer met elkaar gemeen dan dat je in eerste instantie zou denken. Al snel zie je dat iedereen zijn eigen pad bewandeld en uiteindelijk durf je je kwetsbaar op te stellen. Even de tijd nemen om voor jezelf te beslissen wat belangrijk is en waar je naartoe wil gaan, helpt enorm. Op de laatste bootcamp dag heeft iedereen zijn dromen voor de toekomst op papier gezet. Het delen van deze verhalen was een mooi, maar ook emotioneel moment. Jezelf kwetsbaar opstellen is niet altijd makkelijk, maar het brengt je echt verder.